Wielu chrześcijan coraz częściej przeżywa dręczenia dotyczące jego wiary. Uzyskana za pośrednictwem chrztu jest czymś, co można bardzo łatwo utracić. Rzeczy ziemskie-konsumpcjonizm i wkradający się w każdą przestrzeń liberalizm, mogą zasłonić prawdziwego Boga. Dlatego wierzący chrześcijanin jest zobowiązany do przekraczania samego siebie, oraz do pełniejszego przeżywania swojej codzienności. Trzeba także przezwyciężyć samowystarczalność, to pragnienie organizowania swego życia własnymi siłami. Bóg ma plan dla każdego człowieka. On kocha nas takimi, jakimi jesteśmy. Jego wola powinna się wypełnić w każdym. Jedyna rzecz, jakiej Bóg nie może zrobić, to przestać kochać ludzi. On nie oczekuje od człowieka miłości, ale pozwolenia na to by Jego miłość wniknęła w naturę ludzką.

Stworzyłeś nas dla siebie, Panie, i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie. (św. Augustyn)

Każdy chrześcijanin musi patrzeć na świat oczami wiary. Musi dostrzegać w nim ciągłe działanie Pana Boga. Należy pamiętać, że nawet tam gdzie sytuacja wygląda na beznadziejną tam też jest Bóg, który kołacze do drzwi. Tam również aktualne jest orędzie Ewangelii niosące nadzieję. Jezus powiedział: nigdy nie zostawię was samych, przez Ducha Świętego zawsze będę z wami,

A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. (J 14,26)

Ta pamięć wiary ciągnie się i trwa przez całą historię w ramach pewnego procesu: idąc za Nauczycielem, uczniowie Jezusa wydani są światu, który prześladuje ich i oskarża; oni mają bronić się, gdy jest taka potrzeba i nieść świadectwo aż na krańce ziemi.
Wiara jest światłem, które przenika mroki i rozprasza ciemności, jest jak zapach świeżych kwiatów roznoszony przez wiatr. Hebrajskie słowo Ruah oznacza: wiatr, powiew, tchnienie podtrzymujące życie, ale też Ducha. Ruah jest "wiatrem Boga”, który unosił się nad wodami podczas stworzenia świata. Przyszedł też do Apostołów w dzień pięćdziesiątnicy - od tego dnia Apostołowie zaczęli z mocą głosić Ewangelię. Duch Pana jest źródłem prawdziwego działania.
Syn Boży Odkupił nas, ale każdy człowiek musi przyjąć Zbawienie, inaczej światła w nim nie będzie. Pozostanie w "ciemnym pokoju" swego istnienia. Święty Paweł napisał:

Niegdyś wszyscy byliśmy ciemnością, lecz teraz jesteśmy światłością w Panu. Postępujmy jak dzieci światłości! Owocem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. (Ef 5,8-9)

Sprawiedliwy znaczy postępujący szlachetnie i uczciwie. Człowiek staje się sprawiedliwy, gdy postępuje zgodnie ze Słowem Boga i realizuje Jego wolę w swoim życiu. Niektórzy marnują najpiękniejsze lata, kiedy dochodzą do wieku dorosłego starają się je nadrobić. Jednak jest to niemożliwe. Każde ziarno należy siać w odpowiednim czasie i owoce zbierać w chwili do tego przeznaczonej.

Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia (1Kor 6,2)

Nie można oddzielić jednostki od całej wspólnoty ludzi zbawionych. Lud Boży jest posłany do narodów, które czekają na Dobrą Nowinę. Wspólnota kościelna powinna interesować się tymi, którzy jeszcze do niej nie należą. Mówi się o Kościele, że jest on

W Chrystusie niejako sakramentem tzn. znakiem i narzędziem dla najgłębszego pojednania z Bogiem i dla zespolenia całej ludzkości. (Lumen Gentium nr1.)

Słowa Chrystusa - Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mt 28, 19), przez ludzi przeżywających całym swoim życiem Ewangelię, były traktowane poważnie, jako testament, który należy wypełnić z całą powagą i troską. Wielu z nich straciło życie dla Ewangelii.
Arystoteles w Księdze I - Etyka wielka napisał: Czynów bowiem sprawiedliwych i niesprawiedliwych dokonujemy dobrowolnie, natomiast niesprawiedliwości nie doznajemy już dobrowolnie. Wszak staramy się uniknąć [nawet] kary, skąd jasno wynika, że niesprawiedliwości nie zechcemy doznać dobrowolnie. Bo nikt dobrowolnie nie zniesie, aby mu wyrządzano szkodę; doznawanie zaś niesprawiedliwości oznacza przecież ponoszenie szkody.
Kontynet Afrykański jest gettem w którym dokonują się okrucieństwa nie porównywalne z hitleryzmem czy stalinizmem. Mimo XXI wieku, można mieć wrażenie, że człowieka chce się zredukować do: 15 kg węgla, 4 kg azotu, 1 kg wapnia, połowy kg fosforu, połowy kg siarki, 200 gram sody, 150 gram chloru i około pięciu wiader wody. Ludobójstwa II Wojny Światowej, wcale nie dobiegły końca, tylko przyjęły inną formę-bardziej brutalną. Utrata wszelkich wartości trwa, a apokaliptyczna wizja św. Jana coraz mocniej zaczyna się urzeczywistniać.
Mimo tak wielkiego zła są jednak ludzie, którzy:

Głoszą Dobrą Nowinę ubogim - w świecie fałszu i złych wiadomości.
Opatrują rany serc złamanych - tam gdzie potrzeba słów otuchy, zrozumienia i uleczenia łaską Chrystusa.
Zapowiadają wyzwolenie jeńców - w świecie, który depcze godność ludzką i akceptuje niewolnictwo.

Sieć Wiary i Sprawiedliwości Afryka-Europa powstała, aby walczyć o prawa człowieka i rozświetlać ciemność, która chce wniknąć w serca pokrzywdzonych.
Może zastanawiasz się co możesz zrobić?

W pewnym kościele afrykańskim, podczas ofiarowania, wyznaczone osoby przechodziły z dużym koszem wiklinowym, podobnym do tych, które służą do zbioru manioku.W ostatnim rzędzie ławek kościelnych siedział chłopczyk, który wpatrywał się zamyslony w koszyk, przechodzący z rzędu do rzędu. Westchnął, bo nie miał absolutnie nic do zaofiarowania Bogu.Gdy koszyk dotarł do niego, ku zdumieniu wszystkich wiernych, chłopczyk usiadł w koszyku mówiąc:
- Jedyną rzecz, jaką posiadam – oddaję Bogu

Niech ta znana przypowieść rekolekcyjna będzie odpowiedzią. Afryka potrzebuje Ciebie!

kl. Bartłomiej Kwiatkowski