Według nauki społecznej Kościoła Katolickiego:
Każda istota ludzka jest osobą, która ma prawo do godności i szacunku ponieważ została stworzona na obraz Boga. Godność człowieka nie jest związana z jego rasą, płcią, wiekiem, narodowością, sprawnością fizyczną, wyznaniem, pozycją ekonomiczną, ani jakimkolwiek innych czynnikiem wyróżniającym. Nie możemy zrobić niczego, aby « nabyć » lub « utracić » tę ludzką godność, jesteśmy naznaczeni nią od chwili naszego stworzenia. W tym sensie godność ludzka jest nienaruszalna i niezbywalna.
Istota ludzka jest społeczna, utworzona na obraz Boga jedynego w Trójcy Świętej. Mężczyzna i kobieta są umieszczeni w złożonej sieci stosunków międzyludzkich, która z kolei jest umieszczona w społeczeństwie.
Stąd wypływa wzajemna zależność. Rozwój człowieka, postęp społeczny, porządek, bezpieczeństwo i pokój są tez wzajemnej zależności podporządkowane. Stosunki ustanowione przez ludzi podlegają stopniowym zmianom w wielu sferach, które wzajemnie na siebie się nakładają w wielu działaniach społecznych i instytucjonalnych, a to wszystko dzieje się dla wspólnego dobra.
Obowiązek przekształcania społeczeństwa pociąga za sobą obowiązek pozytywny jednych wobec drugich. I tak, istnieje obowiązek moralny ratowania życia, niezależnie od tego, kim jest osoba, którą trzeba uratować, niezależnie od tego, czy może nam ona coś zaoferować, czy nie.
Jesteśmy raczej zarządzającymi niż właścicielami przyrody i naszych ciał.
Celem ostatecznym życia w społeczeństwach jest życie w pełni dla wszystkich. Życie ma wartość samo w sobie ; państwa i rynki powinny się nawzajem szanować.
Zasoby są po to, aby służyć dobru ogólnemu. Własność prywatna jest uznana, ale ma swoje granice.
Musimy opuścić teren « powiązań wzajemnych » aby pójść w kierunku wzajemnej zależności. Równość + solidarność = harmonia.
Całkowity rozwój osoby zależy i przyczynia się do całkowitego rozwoju pojedynczego człowieka i wszystkich ludzi.
Prawa i obowiązki istoty ludzkiej oznaczają, że każda istota ludzka ma prawo do minimum niezbędnego i powinna zapewnić, aby to minimum istniało dla każdego członka wspólnoty. Osoby znajdują się w « powiązaniach wzajemnych », co znaczy, że prawa ekonomiczne i społeczne (prawo do pracy, do ubioru, do pożywienia, do mieszkania, do wykształcenia, do zdrowia) należą do WSZYSTKICH. To zobowiązuje każdego do działania pozytywnego. Prawa są warunkami minimalnymi niezbędnymi do życia w społeczności.
